• helpflores

2 januari


Wat was dit een mooie dag. Hij begon lekker vroeg. Om 6 uur waren we ons bed uit en hebben we het weblog getypt, van gisteren. Daarna hebben we ontbeten en we zijn rond half acht richting de auto gelopen. We hebben nog even bij de generator gekeken die wij in 201 hebben neergezet en hij werkt nog perfect. Fijn om te zien. Elke keer als we naar beneden lopen spreken we mensen die we kennen en moeten we even babbelen. Zo ook dit keer weer. Met de auto naar Maumere, want we hebben redelijk tot druk programma. We gaan eerst langs een garagedealer om te informeren naar een type pickup en om de verschillen te bekijken tussen een 1.3 en een 1.5 motor. Dit deden we bij Daihatsu. We werden geholpen door een leuke dame die ook zeer enthousiast was. Wel raar dat er 2 Nlers en een florinees bij haar komen en dan ook nog 1 die bahasa spreekt. Om Wely wilde niet het voortouw nemen want zei hij. . . dat kan Herbert beter. . . we wisten na een half uur de verschillen en waren eigenlijk wel zeer te spreken over de pickup die we zagen staan. Na enige tijd over prijzen te hebben gesproken hadden we de prijs van 148 miljoen kunnen laten zakken tot 128 miljoen. Dat was al een mooie korting, maar nooit op 1 paard wedden dus ook verder kijken. Na afloop wilden we een 2e hands bekijken, we hadden er 1 gevonden. . . helaas zijn er niet meer te vinden momenteel. Maar we mochten niet doordat wij als NL-ers de prijs zouden opdrijven werd gemeld. Dus naar Thon en Mieke, volgens afspraak. Terwijl we bij Thon en Mieke waren zou Wely na de koffie nog een prijslijst halen bij Suzuki en hebben wij met Mieke gesproken over een universitaire opleiding voor de 2 dochters van om Wely. Tussendoor werden we gebeld en bleek dat de tweedehands helemaal niets was en ze ook nog veel te veel vroegen. Wat nu¦. We zien we. Verder zoeken.

Toen Thon en om Wely terug waren kwam ook Blasius, ook volgens afspraak. We zouden namelijk YHF! en SHF! M.b.t. werkwijzen evalueren. We hebben een evaluatie gehad van ruim 3 uur en hebben weer veel verbeter punten gevonden. Niet dat het niet goed gaat, maar waarvan wij allemaal vinden dat wij het beter kunnen. De projecten worden namelijk groter en meer, en hierdoor is het steeds moeilijker voor ons maar ook voor YHF! om alles te bewaken. Hiervoor hebben we nu een soort van communicatiemiddel voor gemaakt en besproken per project, maar ook voor het totaal. Tussendoor kwamen de heren terug die vanmorgen bij Padu Wau aan het werk waren. Alle matrassen waren gereed en de spreien waren allemaal opgemaakt. Nu echt 100% afgerond. Dit was ook een punt van de evaluatie, namelijk dat er meer controle moet zijn indien andere iets zeggen uit te voeren. Wat wij ook besproken hebben is de grote projecten zoals Hewokloang. Hoe we in het vervolg dingen moeten gaan aanpakken als bijvoorbeeld mensen niet mee willen helpen. En jawel YHF had de juiste keus hierin gemaakt. Er waren namelijk 5 hoofden van gezinnen die niet mee wilden helpen. De keuze na herhaaldelijk vragen en praten die YHF gemaakt had was het materiaal er weg halen en 5 andere mensen vinden. Zo gezegd zo gedaan. Hier zijn wij trots op. Dit is pas duidelijkheid scheppen. Wat ook besproken is, is de communicatie. Voor Thon is het moeilijk om vaak naar bouwprojecten te rijden doordat dit ver weg is. Zodoende hebben we besloten de voorman van de timmerlieden een goede gsm te geven. Een gsm met WhatsApp. Hij kan dan vaker foto’s appen en de stand van het werk doorgeven. Ook Blasius, de projectleider heeft zo n telefoon nodig. Hij heeft nog een 1e nokia en kan niet mee appen indien er belangrijke beslissingen gemaakt moeten worden. Dit gaan we van de week nog regelen. Ook hebben we YHF uitgelegd hoe wij qua eindrapportages te werk gaan. Ook dit was verhelderend aangezien wij er een hebben laten zien. Zij waren hier behoorlijk van onder de indruk.


Daarna had Mieke een heerlijke maaltijd voor ons gemaakt, lekkere soep vooraf en daarna rijst, mie, vis en vlees, en niet te vergeten een lekker glas koud bier. Na een uurtje tafelen was het tijd om naar de Bisschop en Romo Ewal te gaan, gelukkig was dit maar een paar minuten rijden vanaf Thon en Mieke. Romo stond ons al op te wachten en we werden hartelijk ontvangen, de Bisschop zelf was er niet bij aanwezig maar we konden met Romo beter af. De bisschop is namelijk oud en weet niet zoveel van het ziekenhuis. Romo is de voorzitter dus de baas na de bisschop dus is van alles op de hoogte. Hij was heel blij ons te zien en vond het fantastisch dat wij weer kwamen. Hij vond het ook niet meer dan normaal dat Wely ons reedt. Hij moet zei hij letterlijk, jullie doen veel voor ons en dit is een kleine moeite om te regelen. We hebben gesproken over hoe het er nu voor staat met het ziekenhuis en inmiddels kunnen ze alles betalen. Het gaat goed zei hij. Alle kosten worden redelijk gedekt alleen investeren nog moeilijk. Dit is een heel positief antwoord voor ons, want alle inzet tot op heden heeft dus echt, ja echt geholpen. Ook hebben we gesproken over medicijnen middels een nieuw contact van ons in NL. indien wij informatie sturen en weten of het kan gaan zij ons helpen. Nu blijkt dat het ziekenhuis, elk katholiek ziekenhuis, de medicijnen overal kan kopen. Dit betekend dat als wij het voor elkaar krijgen om 7 ziekenhuizen te bundelen met behulp van de bisschop wij wellicht kunnen regelen dat er ze tezamen goedkoper uit zijn. Een nieuwe uitdaging voor ons dit jaar. Tussendoor hebben wij nog een vriend gebeld hier in Maumere om de naam van een arts door te krijgen. Hij had van haar gehoord en ze willen graag artsen voor langere tijd koppelen aan het ziekenhuis. Iets wat wij al jaren melden. Aan het eind van het gesprek werden we teruggebeld dat de afspraak ingepland wordt binnen nu en 1 week. Tof om te horen dat ook dit wellicht gaat lukken. . . wordt vervolgt. We hebben ook gesproken over de andere projecten van SHF! En hij had van vele projecten al vernomen. De bisschop gaat wederom een brief van recommandatie schrijven voor SHF, iets wat ook helpt bij aanvragen voor nieuwe projecten. Al met al een geslaagd gesprek. Nadien regende het en om Wely lag te snurken in de auto. Hij werd niet eens wakker van de telefoon doordat hij of te diep sliep of de regen te hard op het dak van de auto kwam. Zeg het maar, maar in elk geval waren wij nat van de regen. Bleek de auto ook nog op slot te zitten. . . de mafkees.


Nadien wilden we naar Suzuki, toch ff kijken, maar die was dicht. Toen nog naar 2e hands autos gezocht, ondertussen was het in NL 8 uur. De bank was open. Toch ff op de rekening gekeken van SHF en wauw gaaf om te zien dat er donaties binnen waren. Totaal ruim 8.700 euro. Ook kregen we een reactie van Thon, bij het wisselen van geld bleek de koers mooi en gunstig te zijn. We hadden hierdoor ook een klein extra resultaat. In de auto zitten rekenen en als we nog iets van de prijs konden af onderhandelen dan gaan we voor de nieuwe Daihatsu. Allebei hadden we hier een goed gevoel over en om Wely vertelde ons dat deze minder snel omkiept dan de Suzuki en dat hij zuiniger rijdt. Dus ook nog naar het gebruik en het milieu gekeken. . . op naar de dealer. Bleek de lieve dame Maria er niet meer te zijn. Ff bellen en jawel ze wilde wel komen. Na een half uur praten en zij 2x Jakarta te hebben gebeld hadden we een deal. Nog een keer 3 miljoen roepia van de prijs. En wij krijgen er een van 2018. Plus een extra servicebeurt erbij gepraat. Helemaal fantastisch, de 3e auto die we gekocht hebben en allemaal nieuw door donaties. TOP gewoon. Dit speelde de hele dag verder door ons hoofd en we hebben er regelmatig over gesproken tussendoor. Weer iemand een baan, weer vele mensen in 20 km rondom de winkel kans op schoon drinkwater. Het depot zal nu hopelijk een groter plusje draaien, zodat er meer onderhoud gepleegd kan worden en het water nog beter kan worden, plus het pand kan onderhouden worden. Echt super dit.


Nadien, nu een keer te laat door onze aankoop, naar het weeshuis in Nanghahure. Daar hebben we een waterzuiveringsinstallatie geplaatst en deze gaan we bewonderen. We kregen een officiele ceremonie en moesten dit keer een lint doorknippen. Erg leuk geregeld en we vonden het enorm leuk om te doen in het bijzijn van de weeskinderen en gehandicapte weeskinderen. Nadien met zijn alle in de aula, dansen, er werd voor ons gezongen met zijn allen maar ook alleen door een van de kinderen. Ook kregen we speeches van meerdere personen van Nativitas en helaas moesten ook wij gaan zingen. . . dit waren natuurlijk makkelijke meezingers voor ons. Dus met alle kinderen polonaise lopen en lachen en dansen. Nadien nog 3 nummers gezongen en toen met het zweet overal zitten en lekker eten. Daarna nog een bedankspeech van mama Belgie en van de leiding. Ook YHF bedankte ons voor de hulp en het geduld. Dit project heeft namelijk met wikken en wegen 1 jaar geduurd. Na 3 uur ter plaatse zijn wij weer naar Lela gereden. Wederom heerlijke koffie bij het depot en daarna wederom zelf de auto naar huis, het ziekenhuis, gereden. Toen lekker ff mandien en nu een biertje en dit verhaal typen. Nu gaan we nog ff relaxen en dan hopelijk weer een lekker en goed nachtje pakken. Voor jullie nog een fijne dag en geniet van het leven. Dat doen wij hier namelijk ook. . .


Liefs van ons.

25 keer bekeken

© 2020 by Stichting Help Flores!                                             

Stichting Help Flores!
De Morgen 22
8252 JP Dronten

K.v.K. nr.: 53822978
Fiscaalnr: 851032242

Bankrelatie: ABN AMRO, Dronten

IBAN: NL49ABNA 050.25.82.383