• helpflores

4 en 5 jan 2019

Vandaag een aparte dag. Een dag dat we voor het eerst sinds oprichting een sponsor op gaan halen op het vliegveld. Maar eerst moesten we naar Puho. Een keer een thuis wedstrijd, want het ligt op 10 min. Afstand van het ziekenhuis. Uitslapen was er niet bij, maar zeker wel tijd om te ontbijten en dat hebben we licht gedaan. Want we eten veel….

Op naar Puho met om Wely en Thon. Een klein stukje, maar een mooie weg met veel groen. Heel veel groen. In Puho aangekomen, werden we al opgewacht door auto’s met muziek en werden we als een stoet verwelkomt. Uitstappen en door een droge rivier naar Puho, tenminste het consultatiebureau. Het was een heel mooi gezicht en gelukkig een korte wandeling. Daar aangekomen moesten we gaan zitten, op een rij achter tafels. Niet alleen wij, maar ook de burgemeester zat er en de chamat, het hoofd van meerdere dorpen. We kregen uitgebreide speeches te horen van diverse personen. Veelal lovende woorden voor ons, maar ook aan de sponsor Mrs. Sam. Het gebouw lag achter ons en we hebben natuurlijk over onze schouder gekeken naar de bouw tijdens de praatjes. Het gebouw is een kopie van de eerdere die wij gezien hebben en het ziet er net zo mooi uit als Watudenak. Iedereen was vol lof, en ook zij gaan er een peuterspeelplaats in huisvesten. Er waren heel veel mensen, meer dan verwacht. Dit was niet alleen tof voor YHF! maar ook wij konden dit zeker waarderen. De chamat wilde zelfs nog wat zeggen tegen de bevolking, van hoe belangrijk het is om samen te werken, dat de gemeenschap gebouwen moet onderhouden, dat de gemeenschap dit moet doen voor de kinderen van de toekomst. Zij moeten straks geen oude gebouwen erven als de gemeenschap van nu oud is. Wij zaten om half tien aan de mokke. De palmwijn van 48 procent. En niet 1 maar wel 4 a 5 glaasjes moesten wij wegdrinken. Het was overigens wel heel erg lekkere mokke. We moesten eten, drinken, praten en van alles werd enorm genoten door ons, de mensen, de burgemeester en de chamat. Trots dat dit project zo is afgewikkeld. Na het eten richting de auto terug, op naar het vliegveld, want de mensen van Verdouw zouden rond 12 uur aankomen. Een reis die wij inmiddels al heel goed kennen en binnen 30 minuten stonden we op het vliegveld. Thon was er ook al met 2 extra auto’s. het vliegtuig was op tijd en we hadden een leuk welkom voor de heren. We mochten namelijk door de deuren tot bijna op het vliegveld waar het vliegtuig staat. Daar buiten hebben we ze opgewacht alvorens ze bij de kofferband kwamen. Nadat we bijgepraat hadden, over de vlucht ed., alle spullen ingeladen in de 3 auto’s en niet naar het hotel maar naar Watublapi. Thon, YHF! had dit geregeld. We gingen naar Watublapi als verrassing, ook voor ons. We hebben daar traditionele dansen gezien, meerdere, en nadien het proces van sarongs weven, ikat weven, gezien. Dit was fantastisch! Zowel wij als de heren van Verdouw genoten hiervan. De weg erheen is al indrukwekkend, de dans, het ikat weven, de heren van Verdouw werden gelijk in het diepe gegooid. We hebben Watublapi sjaaltjes gekregen bij de ceremonie en SHF! heeft een Sarong/sjaal gekocht en overhandigd aan Verdouw. Deze komt in de showroom te hangen. Gezamenlijk eten daar en iedereen at ook echt. Er werd niet geweigerd, terwijl dit toch 100% lokaal eten is en geen restaurant die dit verzorgt.

Daarna terug naar Maumeren, naar het hotel. Daar spullen achter gelaten en gelijk door richting Lela. Het depot van SHF! en het ziekenhuis. Thon, Blasius en om Wely konden niet mee, want zij gingen voor ons grond bezoeken voor het nieuwe waterdepot. Het depot willen we in het dorp Kei beginnen en als het goed is, er is een mondeling akkoord, hebben we een stuk grond gekocht van 13x30 m1. De heren van Verdouw hebben water gedronken in de winkel en hebben ook het huis van om Wely mogen bezoeken. Krijgen ze een indruk van hoe de mensen wonen, en dan heeft om Wely het nog net iets beter. Daarna naar het ziekenhuis. Eerst buiten rondgelopen, want het werd al bijna donker en daarna binnen gekeken. Bij de nieuwe bedden, de apotheek, de overige afdelingen, maar ook bij het röntgen apparaat. Deze hebben zij namelijk helpen aanschaffen door een grote donatie. Alvorens we met de zusters en dokters gingen eten hebben we nog bier gedronken bij onze kamer in het ziekenhuis en om 20 uur zijn we naar de zusterafdeling gelopen. Hier hebben we gegeten met zusters, artsen en wij 7 NL-ers. Het was goed eten en zeer gezellig. Een avond om niet te vergeten. Er werd Engels gesproken, NL, en Indonesisch. Alle talen door elkaar. Maar wat het meest belangrijke was, was wel het samen zijn. De heren hebben allemaal een tas gekregen met een cadeau als dank voor de röntgen. Iets unieks voor de Verdouw mannen!!! Na dit zijn ze naar het hotel in Maumere gereden en hebben wij nog een biertje gedaan en zijn we naar bed gegaan.

De volgende ochtend was wat minder. We moesten om 05.30 uur ons bed uit. Beiden waren we eerder wakker en op naar het hotel in Maumere. Daar stonden de Verdouw mannen al buiten samen met Thon en om Kuri, de 2 extra auto’s. Drie auto’s op snelheid naar Seaworld. Daar de koffers uitgeladen en een kop koffie nuttigen aan het strand. Nadien gelijk door naar Pikang Bekor. Hier kon SHF! schoolboeken uitdelen namens 2 donateurs. Dit hebben we samen gedaan met de 5 mannen. Wat was dit een happening voor de Verdouw manne. Mooi om te zien dat dit net zoveel indruk maakt op wat het de 1e keer op ons deed. De kinderen waren enthousiast maar ook de Verdouw mannen. Er zijn heel veel foto’s genomen en we hebben zoals altijd gegeten, gedronken en NLse leraar gespeeld. Daarna weer terug naar de auto en richting Nebe, het weeshuis. Hier stonden 11 motoren te wachten om ons allemaal op de motor naar Klatang te brengen. Dit was wederom een fantastische rit. We hebben genoten van de steile berghelling, de moeilijke paadjes, de brommerrit in zijn geheel. We kwamen na ca. 35 minuten aan in Klatang, bij de school en ook hier konden we boeken geven. Boeken voor klas 5 en 6. Voor de rest van de klassen hadden we helaas geen nieuwe donateur gevonden. Wederom werd er gepraat, veel gepraat door de directeur, wij, Thon en kregen wij koffie en rijst/kokosnoot cake. Erg lekker. Ook de 5 mannen keken hier de ogen ook weer uit, want deze school is een stuk armer dan de eerder school. Na een ruim uur door naar het echte dorp, dit was de hoofdreden namelijk. We hebben dit jaar in Klatang 60 toiletten mogen realiseren voor 60 gezinnen die geen toilet en wasunit hadden. Dit project is afgelopen jaar gerealiseerd door YHF! en alles is gereed. We kregen weer een ceremonie, de 3e die dag en weer sjaaltjes. We kregen weer veel dankwoorden, drinken en eten. Na menig speech hebben we een grote ronde gelopen en meerder toiletten mogen bewonderen. Er wordt goed voor gezorgd, de mensen zijn er heel trots op en zij hebben zelf meegeholpen de toiletten te realiseren. Wat een samenwerking, de weg, transport, septic tank kuilen spitten, noem maar op. Het was een heerlijke dag, mede doordat we een keer de zon wel zagen. Het was zelfs enorm warm. Eindelijk weer eens zweten….

Daarna de reis terug naar beneden, werderom stonden de 11 motoren klaar, en in korte tijd waren we weer beneden. Bij het weeshuis Nebe hebben we nog een bak koffie gedronken en daarna nog even gestopt bij de waterinstallatie van vorig jaar, de verkoop gaat goed en ze draaien resultaat.

Toen terug naar Coconut, daar hebben we wat gedronken en even relaxt gezeten.

Op naar seawold waar we deze dagen slapen, een douche genomen, gegeten en toen zijn Herbert en Fred naar bed gegaan… we hadden wat tijd in te halen!

Morgen op naar de kerk in Sikka, naar het ziekenhuis om de mensen te begeleiden naar de picknick en een wat relaxere dag.

Liefs wij.

0 keer bekeken

© 2020 by Stichting Help Flores!                                             

Stichting Help Flores!
De Morgen 22
8252 JP Dronten

K.v.K. nr.: 53822978
Fiscaalnr: 851032242

Bankrelatie: ABN AMRO, Dronten

IBAN: NL49ABNA 050.25.82.383