• helpflores

6 jan 2019

Vandaag begon behoorlijk relaxed. We werden na een zeer goede nacht van ruim 8 uur wakker en hebben op ons gemak ontbeten. Samen met Verdouw. We hebben brood met ei gegeten. Ook een keer lekker. Daarna, na de koffie, richting Sikka. De Kerk die wij mochten renoveren, de eerste van het eiland. Na een rit, op hoge snelheid, eerst om Wely opgehaald thuis en toen door naar Sikka. De kerk zag er nog net zo uit als toen wij hem opleverden en de pastoraal medewerker kwam gelijk naar ons toelopen toen wij aankwamen. We mochten natuurlijk naar binnen en Verdouw heeft zijn ogen uitgekeken. Wat is deze kerk mooi en wat is hier veel werk aan gedaan werd meerdere keren gezegd. Na het bezoek aan de kerk nog langs het graf gelopen en de woning, oude woning, van de koning van Sikka. Begin jaren 1900. Nadien nog langs ikat gelopen, maar niets gekocht want we moesten richting het ziekenhuis iedereen ophalen voor de picknick. Wilden we wegrijden…. Lekke band bij om Wely….. balen. Hij vond dat wij naar het ziekenhuis moesten en hij zou de band alleen wel even wisselen. Zo gezegd zo gedaan, maar met tegenzin bij ons. Bij het ziekenhuis aangekomen, viel het aantal mensen nog behoorlijk tegen, dus maar wat langer wachten. De mannen van Verdouw gingen bij de susters zitten en wij liepen rond bij de mensen die met ons mee gaan. Naar de SHF!-picknick….


Na een half uur waren de meeste aanwezig en werd de lijst afgewerkt door zuster Carnina. In totaal zijn er 120 mensen vanuit het ziekenhuis en de kliniek meegegaan naar Seaworld. 3 vrachtwagens vol. Wij erachteraan met 3 auto’s, een behoorlijke stoet. Bleken er ook nog auto’s individueel gereden te hebben, en ook nog een aantal brommers. Ook de weeskinderen kwamen met een vrachtauto en bus. Al met al heel veel mensen en kinderen. Erg leuk. Maar er was ook een probleemje. Zaterdag hadden we onderhandeld over het aantal mensen en de prijs voor het eten en drinken. We hadden er 150 ingeschat. Zondag voordat we naar Sikka gingen hebben we dit naar 180 gewijzigd, want dat voorgevoel hadden we. De zon scheen en het was erg gezellig. Seaworld had weer mooie stoelen en tafels op het strand gezet en er was traditionele live muziek, extra nog keyboard en gezang…. En goed !!!! echt heerlijk. Ook konden we gewoon disco luisteren, maar dit is niet gebeurd. Alleen hebben wij als 7 NL-ers gezongen. Het lied van Guus Meeuwis, kedeng kedeng en Andre Hazes, maar ook het kabouterlied. Erg enthousiast werden alle mensen hiervan. Ze genoten van die domme, rare Hollanders en hebben gedanst op meerdere liedjes. Wij zongen uit volle borst in het NL en iedereen, maar met name wij hebben heel veel gelachen. Hoe zou dit er allemaal wel niet uitzien, 7 van die grote blanke, rode, mannen, die zingen…..live….. en gek doen in een taal die ze niet verstaan. Fantastisch dat de Verdouw mannen net als wij geen schaamte kenden en wij zo als een mannenkoor, weliswaar niet 100% zuiver, zongen.


Uiteindelijk hebben wij 7 de mensen bediend met drinken, een x andersom, in plaats van wij bediend worden in dit o zo dankbare land… was ook erg leuk om te doen. En iedereen genoot ervan. Er werd gesproken door Thon, zuster Carnina, Herbert en dr. Joan. En voordat we gingen eten werd er uitvoerig gebeden met heel veel woorden van dank naar SHF! voor de hulp, maar ook voor de picknick wat al meerdere jaren een feit is. Er wordt zelfs in juni, juli al gevraagd aan ons of er weer een picknick komt als wij weer komen en van dr. Joan begrepen we dat vanaf oktober al gekeken gaat worden wie dienst heeft in het ziekenhuis. Uiteindelijk gingen de mensen per tafel richting het restaurant en daar ontstond langzaam aan een lange rij….. en een beetje lichtelijke paniek, bij ons…. Zou er wel genoeg zijn…. Hebben we het goed ingeschat…. Redden we dit…. Vallen we nog binnen ons budget….. komt het goed….. dus eigenlijk bij Fred en Herbert best wel stress. De Verdouw mannen voelde met ons mee en zeiden ook,wij eten wel als laatste en anders vanavond wel…. We kunnen het hebben….. spannend dus. En hoe meer tafels er richting buffet gingen des te groter werd de stress. Totdat Herbert in de keuken geroepen werd door Martin, de bedrijfsleider van Seaworld. Hij was door Thon gebeld en stond in de keuken met stress….. veel stress….. Herbert vanmorgen verhoogde je het naar 180 en heb ik kippen laten halen en nog drinken…. Ik heb net geteld en kom uit op 230 mensen…. Dus ik heb in overleg met Thon alvast wat mensen eropuit gestuurd om nog meer kippen te halen e.d. Er stonden 10 mensen in de keuken te stressen om eten klaar te maken voor alle mensen, totaal 230…. Zoveel zijn het er nog nooit geweest. Wat een picknick….. alles voor deze lieve en dankbare mensen. Zij zorgen goed voor ons, vragen nooit om iets voor zichzelf, vragen altijd naar hoe het bij ons thuis gaat en of iedereen gezond is….. noem maar op… een keer meemaken geeft je het gevoel van wat wij hebben anders is het heel moeilijk uit te leggen. Vraag de mannen van Verdouw maar. Foto’s zeggen veel, maar dit meemaken en proeven is 1000% anders…..dit is ook meerdere keren gemeld!!!!


Uiteindelijk werden we ook door Martin gerustgesteld en kwam het ook echt goed. Toen uiteindelijk iedereen was geweest en wij echt niemand meer zagen bij het eten zijn wij 7 NL-ers gegaan. En wat bleek er was alleen nog witte nasi, groenten en een aantal eieren met een curry saus erop… verder was alles op…… echt op…. Er was geen kip meer te bekennen op het complex…. Niet buiten, in de keuken of op het buffet…. Alles was op… varkensvlees, kip, nasi goreng, mie, groenten, soep, kroepoek…. Al met al geslaagd. En wij, wij aten met heel veel rust in de botten de witte rijst met ei en wat groenten…… heerlijk genieten van alle mensen die genieten…. Hoe mooi kan het zijn?????


Uiteindelijk hebben de werknemers een cadeau wissel gedaan. Iedereen moest een cadeau kopen van 20.000 roepia, wij kats vergeten en Mieke heeft dit alsnog geregeld. Iedereen vind dit enorm leuk en zo zie je dat ze hier met iets heel kleins ook blij zijn. Daar kunnen we in NL nog heel veel van leren. Wij hebben ondertussen veel gesproken met artsen, zusters, mensen werkzaam in het ziekenhuis en genoten van dans, live muziek en iedereen. En natuurlijk van de zon want die scheen de hele tijd van de picknick. In de speech van Herbert hoopte SHF! dat de zon bleef schijnen tot aan het eind en de zusters zeiden aan het einde dat God hierbij geholpen had. Zoals Fred zegt, wel bijzonder……


Nadien gingen de zusters nog spelletjes doen en Herbert en Fred moesten mee doen. Dit was rennen met een dame achter je aan, en als je met haar getrouwd was op de rug. Fred won, Herbert 2e….. Fred met Kori (bijna zijn vrouw haar naam) en Herbert met Venny (een bekende van Herbert). Nadien nog een traditionele schuiveldans waar je de oorlellen van de persoon tegenover je moest vastpakken. Dus heel intiem….. dus heel erg veel lachen….. wat was dit een leuk spektakel!!!! Nadien nog meer dans en gezang en de kinderen nog balspellen doen. Wij heerlijk genieten en ook de mannen van Verdouw bleven de hele middag erbij terwijl dit niet nodig was. Uiteindelijk hebben Fred en Herbert ze allemaal uitgezwaaid en werd het snel heel rustig op het hotel complex….. toen de schade opnemen….. en dat was ff slikken…. Ruim over budget… oepsie…. Sh…t….. schrijf zelf maar wat je dan denkt….. maar goed alles voor deze lieve mensen, dit komt ook vast goed…….


En jawel…. Het kwam goed…..Alleen veel sneller dan verwacht….. en hier zijn wij heel blij mee!!!!


We zijn gaan borrelen met Verdouw en hebben toen iets aan het weblog gewerkt. Maar de foto’s lukte helaas niet door slecht signaal. Toen avond eten…. Wel uitgebreid deze keer, we hadden toch trek gekregen…. En toen naar bedje, want de volgende dag staat Kajowain voor de boeg. Een mooie dag met veel projecten en samen met Verdouw, de laatste dag samen.


Liefs wij.

37 keer bekeken1 reactie

© 2020 by Stichting Help Flores!                                             

Stichting Help Flores!
De Morgen 22
8252 JP Dronten

K.v.K. nr.: 53822978
Fiscaalnr: 851032242

Bankrelatie: ABN AMRO, Dronten

IBAN: NL49ABNA 050.25.82.383