• helpflores

6 januari


Wij weten niet of het kan, maar het kan best maar zo zijn dat wij in de overgang zijn, want wat hebben wij gezweten vandaag. Het was vandaag een regenachtige bewolkte dag ondanks dat hij begon met een zonnetje. We werden af en toe voorzien van een zweetbom, ff bijkomen van het zweet dat was een minuut of tien, en dan wordt het weer wat minder! Ongelooflijk maar waar, de ochtend begon als elke andere ochtend met een stevig ontbijt dat we even laten staan tot een uur nadat wij wakker waren. Want als je dit ontbijt s ochtends opeet als je net je bed uit bent, heb je ook nog eens een maagbom. Deze ochtend hebben we gebruikt om weer het ziekenhuis te bewonderen, maar nu hebben we gevraagd of we overal foto s en video mochten maken, sterker nog dit mochten wij doen en een zustertje liep vooruit. Ze vroeg aan alle patiënten of drong aan bij alle patiënten, dat wij foto’s mochten maken als promotiemateriaal voor in Nederland. Wij hebben de vrouwen afdeling de kinderafdeling doorgelopen en kwamen toen uit bij de ruimte van de rontgen. En heel toevallig werd er een patiënt binnengebracht. Wij hebben dit mooi kunnen filmen voor, Verdouw gaat verder, want die gaat ons hierbij helpen! Toen naar de apotheek en daar werden wij opgehaald door oom Frans zijn rechterhand die de bril van Herbert gemaakt heeft. Op naar de keuken, bij de keuken aangekomen kwamen we Finny, Sil, Sonny en  Popi tegen, dit zijn de dames die ons verzorgen. Wat bleek, door de accreditatie mogen de dames de deuren en de ramen van de keuken vanwege hygiëne niet meer open doen. Wat was het ongelooflijk warm in de keuken en helemaal in de ruimte waar het brood gebakken wordt met een grote oven. Voor het gevoel was het daar wel 50 graden! Oftewel een Zweetbommetje. Na samen snel te hebben opgeschakeld en om Wely erbij hebben gehaald, om een en ander qua informatie te verduidelijken, hebben wij als SHF besloten om een airco op te hangen in de ruimte van het brood, want hanteren wij daar ventilatoren dan is het brood heel snel droog uitgedroogd, en in de keuken zelf gaan wij afzuiging creëren en ventilatoren ophangen. De dames waren heel erg blij. Nadien nog bij onze dame Sil in een aparte keuken gekeken en zij had een gevaarlijke kast waar de mensen hun spullen in kunnen doen. Dus we hebben ook gelijk maar een glazen kast voor gekocht die wel bruikbaar is en niet gevaarlijk. Toen werden we opgehaald door zuster Sylvia. We moesten naar het naastgelegen gebouw waar de Hogeschool met betrekking tot anatomie en zuster opleidingen wordt gegeven. Daar hebben we gesproken met Corrie de directrice, en met een pater die daar werkzaamheden verricht voor de school. De school heeft een driejarige opleiding. In Maumere is inmiddels een 5 jarige opleiding hier is moeilijk tegen te concurreren, maar Lela is beter en goedkoper voor de aller armste mensen die deze opleiding wel kunnen betalen. Zij gaan zich dit jaar hardmaken voor de accreditatie zodat ze ook wellicht de 5 jarige opleiding mogen geven. Misschien door hulp van SHF zodat ze de praktijk spullen te kunnen vervangen. We hebben foto’s geschoten en zij gaan nog wat huiswerk doen. Toen snel weg, tussendoor toch nog even kijken in de opslag van het ziekenhuis. Even zuster Margot gesproken, daar kregen wij nog de vraag of wij een keyboard wilde doneren aan de kerk van het ziekenhuis. Want 3 keer daags is daar een dienst, en al 3 jaar is er geen keyboard dus geen muziek. Op naar Maumere, daar aangekomen hebben wij alle spullen gekocht die nodig waren voor de keuken. En ook nog maar even een keyboard, want met het onderhandelen kregen we korting. Het was daarna best wel betaalbaar. Gelijk hebben wij het transport richting het ziekenhuis geregeld en nadien zijn wij gaan eten in een restaurant. In de airco ruimte toch een Zweetbommetje, na het eten richting Jakastra, daar hebben wij gesproken over HIV en aids. Het boekje van vorig jaar slaat heel erg aan. Alleen helaas zegt de overheid wij vinden het top, ga het uitdelen en zorg dat het vermenigvuldigen wordt, maar ze geven geen geld. Wij gaan kijken of wij nog kunnen helpen maar dit jaar zal het laatste jaar zijn met betrekking tot een boekje vermenigvuldigen. We moeten het samen doen en anders lukt het niet, en als de overheid wil dat het moet, dan moeten ze maar geld komen want Indonesië is heel heel groot. Daarna nog een boodschap gedaan, en toen richting het beste restaurant van Maumere. Nou dat hebben we geweten. Wat was dat goor. Er liepen daar wel 100 kakkerlakken over de vloer,  en wij moesten daar gaan eten, never nooit niet zei Fred, en er werd gezegd, we spuiten wel wat baycon, anti muggen gif, nooit niet, daar gaan we niet eten! Op naar Thon, daar is iedereen gebeld en hebben we twee keer de locatie verplaatst en uiteindelijk zijn we met zijn allen even lekker gaan eten in Waihilaith. Het eten was weer zo lekker dat we allemaal enorm dikke buik hadden. We hebben gezellig gedronken en gekletst en wat wij het meest mooie vonden aan de avond is dat er heel uitvoerder gesproken werd, geëvalueerd, wat is goed en wat wij kunnen verbeteren. Dit was heel plezierig gezien het feit dat we allebei blijkbaar toch nog in de mogelijkheid zijn om te leren. Wij hebben de boel weer op scherp gezet zowel van links als van rechts, en we gaan er weer met frisse moed tegenaan in 2018. Toen naar huis en om 22.00 uur bij de waterwinkel. Ze wilde afsluiten maar nee wij moeten nog koffie drinken, en nadien naar ons eigen kamer in het ziekenhuis, moe en voldaan van de bommetjes van hier tot Tokio. Nog op de veranda een biertje gedaan en het eindelijk gaan slapen. Nu is het 7 uur in de ochtend dat wij dit schrijven en vandaag gaan we met 140 man, als ze allemaal komen, een picknick vieren op het strand. zal vast mooie dag worden wellicht tot vanavond en anders morgen.

Doei doei

0 keer bekeken

© 2020 by Stichting Help Flores!                                             

Stichting Help Flores!
De Morgen 22
8252 JP Dronten

K.v.K. nr.: 53822978
Fiscaalnr: 851032242

Bankrelatie: ABN AMRO, Dronten

IBAN: NL49ABNA 050.25.82.383