• helpflores

de laatste dag op Flores


Dit weblog startte iets anders dan anders. We zijn net terug van eten met de susters en de artsen en kwamen in het donker boven. Net op de veranda moest Herbert Fred wegtrekken, meetrekken want er kwam een spin aan, een bijtend type, van ca. 10 cm groot. Herbert trok Fred achter zich aan en de spin liep door. Fred wat doe je nu. . . totdat hij de spin doorhad. . . wel ff fijn nadien. Die moet weg, trekker pakken en wegjagen. . . oeps een witte schorpioen. . . ook die maar naar het hiernamaals gestuurd. Op naar de keuken, tussen de motten, muggen en vliegen door. Ff Baycon halen, een goedje waar je niet zonder kan. Stinkt enorm maar de beesten gaan allemaal naar de schorpioen toe.  . . in de keuken kwamen we een mot, bijtend type – niet blind, tegen. Snel naar de slaapkamer en Baycon pakken. Terug. . . op killer jacht. . . alles was weer veilig toen we een grote vleermuis tegen kwamen in de keuken. . . oke dit willen we ook niet, wat nu. Het beest vloog als een dolle door de heerlijk lucht van Baycon. . . dus wat nu. . . na enkele pogingen hebben we hem in de bijkeuken gejaagd en de deur met een trekker dicht getrokken. Want gebeten worden door zo n beest. . . liever niet met hondsdolheid e.d. hier op het eiland. Nu is het weer rustig, alleen regent het en steeds krijgen wij bezoek van beesten. Ze zoeken de droge plekjes. . . en gelukkig zijn er niet zoveel  beesten hier. . . dus we zijn waakzaam bij het tikken van dit weblog.

De dag begon beter. Lekker geslapen, hoewel het hotel beter was. Maar ook duurder. . . ontbijt, stevig, smak, ei, spagetti. . . niet iets wat wij nu wilden eten. We eten hier zoveel namelijk, en we zullen zeker niet lichter terugkomen. Het vliegtuig zal scheef hangen, mits hij mag vertrekken. Na het eten kwam zoals gebruikelijk om Wely koffie drinken. Hij had nog wel honger. Hij at voor 2. Ook fijn voor het personeel dat wij zeg maar goed eten. Naar de keuken met zijn allen. Om Wely had een tas met kleren van ons, handdoeken, restant blikjes cola, bier, koek, boter e.d. o ja ook nog wat kleren. En een thermoskan die wij te leen hadden. In de keuken hebben wij de airco en ventilatoren in werking gezien die SHF gedoneerd heeft doordat het zo allemachtig warm is in de keuken en de deuren i.v.m. de hygiene, virussen niet meer open mogen blijven. De mensen die voor het eten zorgen en voor ons zijn hier heel erg blij mee. Op naar de kerk in Sikka. Daar hebben we de kerk kort bewonderd, we hebben deze al vaak gezien en hij ziet er nog net zo mooi uit als voorheen, net na de renovatie. Wat wel veranderd was is dat er nu een uit hout gesneden bord hangt van SHF! Fantastisch om te zien en dit was een verrassing voor de helft van ons. Aan jullie voor wie? Na de kerk op naar het ziekenhuis, even koffie drinken en daarna richting Maumere. We moesten nog wat boodschappen doen voor ons en voor het ziekenhuis. Tevens hebben we een cadeau gekocht voor de tweeling van om Wely die vrijdag jarig zijn. Daarna lekker lunchen bij Thon en Mieke. De laatste keer bij hun thuis. Een lekkere maaltijd maar met een randje want wij allen vinden het erg jammer dat de tijd hier voorbij is. Er wordt menig keer gevraagd waarom geen 3 weken. . . tja het antwoord kunnen wij niet geven, maar het thuisfront wel. . .

Na de lunch nog buiten gekletst en koffie gedronken en om Wely heeft even geslapen. Toen kregen wij bericht van Romo Ewal dat de brief van de bisschop klaar lag. Goed dan gaan we die maar halen. Zo gezegd zo gedaan en nog ca. 25 minuten met hem over ons verblijf en de projecten van SHF gespreken. Een mooie brief en hopelijk helpt deze weer met sponsoren vinden. Het is echt een goudeerlijke romo en hij heeft een warm hart voor de allerarmsten. Hopen dat hij de nieuwe bisschop wordt hier in Maumere. Richting Lela terug. Koffie bij de waterwinkel en om Wely had een afspraak gemaakt voor ons met de dames van de poseyandu, oftewel het consultatiebureau. Zij geloofden om Wely niet dat SHF gaat helpen met de grond en het gebouw hiervoor. Uiteindelijk waren ze heel blij met het nieuws en hebben wij wederom gegeten en koffie gedronken. We hebben ook gesproken van hoe wij werken en ook zij willen meewerken. En indien de burgemeester moeilijk doet moeten ze maar zeggen dat Herbert en vriend Fred, SHF! Gezegd hebben door te gaan. De grond is van de masyarakat, allerarmsten en de burgemeester heeft hier niets meer over te zeggen. Zij lachen, want het was de waarheid. . . en die is voor sommige hard. De burgemeester is niet geliefd, hetgeen wij vorig jaar al door hadden.

Naar de volgende afspraak. Jack, van de grootste winkel hier. Een vriend van om Wely, en nu ook van ons. Wij kennen hem al 6 jaar maar dit jaar vele malen beter. We hebben hem al meerdere keren gesproken en met hem bier gedronken en veel gelachen. Hij kan supersnel praten en het is altijd gezellig. Hij heeft ze goed op een rijtje en is een harde werken met een groot hart. Maar doe niets verkeerd, want dan heb je een slechte aan hem. We waren uitgenodigd bij hem thuis om mokke te drinken en dan echte mokke. Veel lekkerder dan de rest. We mochten door de winkel naar zijn woning en keken uit op de zee. Super om mee te maken. . . Jack had de winkel eerder dichtgedaan om met ons te kunnen eten en drinken alvorens wij naar de zusters moesten in het ziekenhuis. Dit koste geld en was super van hem, heel apart. Dit betekend veel meldde Wely, want dit doet hij nooit. We kregen paarden sate, soep, rijst, mie e.d. en het was echt heel erg lekker. Net zo lekker als bij Wely, maar vele malen beter dan in een restaurant of het ziekenhuis. We moesten weer eten terwijl wij nog vol zaten, maar goed dit hoort erbij en we zijn toch al dik. Dan kunnen we ook wel bier drinken en de mokke, de palmdrank van 50%, want dat is hij bij Jack. Hij heeft mokke een jaar laten staan en eerst moesten wij nippend proeven. Heerlijk zacht t.o.v. de overige mokke die ook lekker zijn. Toen een heel borrelglaasje en nadien nog één. Tussendoor eten en drinken en kletsen over van alles en weer heerlijk gelachen samen. Om 18 uur hebben wij de zusters geapped dat wij later zouden zijn en ineens was het 7 uur. Och mister werd er gezegd eet nog wat en drink nog wat. En jawel weigeren kan bijna niet dus wederom lekker glaasje leeg gedronken. Om iets na 7 naar het ziekenhuis, wederom eten en drinken. Maar we kregen gelukkig een half uur respijt. Toen werden we gebeld om naar het zusterhuis te gaan. Daar stond wederom een maaltijd klaar en bier. Iets wat vorig jaar was vergeten hebben ze dit x echt goed gemaakt. Het was een zeer gezellig samen zijn en ze waren oprecht geinteresseerd in SHF en ons als persoon. Was erg leuk en goed voor de relatie tussen SHF en het ziekenhuis. Na de gebruikelijke noodzakelijke foto’s konden wij naar boven en hoe we daar aan kwamen hebben jullie al gelezen. Nu dit uploaden en als een speer gaan inpakken, want morgen om 08.30 uur moeten we richting het vliegveld. Op Bali zullen wij geen weblog bijhouden, want dit zal alleen maar bestaan uit eten, drinken, slapen, zwemmen, massage, drinken, slapen, lopen e.d. we gaan niets doen want we zijn kapot in Thon zijn woorden. We gaan ons voorbereiden op de kou in NL en op onze aankomende week. En hoe kan je dat beter doen dan niets doen. We hebben zeker zin om onze gezinnen weer in de armen te sluiten, maar de rest mag nog wel 14 dagen duren. . .

Bedankt voor het lezen van het weblog en voor jullie nog een fijne avond. Wij gaan inpakken nadat we hiermee gereed zijn. Tot gauw weer!

Liefs wij.

38 keer bekeken

© 2020 by Stichting Help Flores!                                             

Stichting Help Flores!
De Morgen 22
8252 JP Dronten

K.v.K. nr.: 53822978
Fiscaalnr: 851032242

Bankrelatie: ABN AMRO, Dronten

IBAN: NL49ABNA 050.25.82.383